Bir perdenin sonuna daha gelirken
Gün geceye kavuşur
Bizim çocuk da dertleriyle, sevinçleriyle
Meşke başlarmış
Arkada bir hicazkar çalar
Ela gözleri de buğulanırmış
Göğün tarlasında gümüş bir dolunay açar
İşveli binlerce yıldız gör kırparmış
Yerde o meşhur ağustos böceği
Bir kirpi misali kızıl çamlar
Arada meşeler, uçuşan ateşböcekleri
Hepsi de ona yarenlik eder dururmuş
Ruhu her gece zevkten dört köşe olurken garibimin
İnce dudaklarından birkaç kelam duyulurmuş:
Oh be canına yandığımın!
Şu kahpe dünyada insan olduğunu hatırlamak da varmış!
Yorumlar
Yorum Gönder